Pociąg do Wolności: Obchody Narodowego Święta Niepodległości w Szkole Podstawowej w Choroszczy

Dnia 11 listopada obchodzimy w naszym kraju Narodowe Święto Niepodległości. Jest to symbol wiary, walki o wolność oraz zwycięstwa. 11 listopada 1918 roku, po 123 latach niewoli, Polska odzyskała niepodległość i powróciła na mapę Europy. Dla upamiętnienia 99. rocznicy tego wydarzenia – 10 listopada 2017 roku – w Szkole Podstawowej im. Henryka Sienkiewicza w Choroszczy odbyła się uroczysta akademia, którą uświetnili swoją obecnością pan Robert Wardziński – burmistrz Choroszczy oraz pan Przemysław Waczyński – dyrektor Miejsko–Gminnego Centrum Kultury i Sportu w Choroszczy.


„Opowiedz nam, moja Ojczyzno
jak matka dzieciom ciekawym,
o latach znaczonych blizną
na wiekach chwały i sławy.”

Janusz Szczepkowski


Uczniowie z klas drugich i trzecich gimnazjum oraz klasy siódmej szkoły podstawowej zaprosili społeczność naszej szkoły w podróż do przeszłości. Przygotowali i zaprezentowali pod kierunkiem pań Ewy Zalewskiej i Anny Kozłowskiej montaż słowno- muzyczny połączony z prezentacją multimedialną pt. „Pociąg do wolności”. Wierszem i piosenką opowiedzieli „Jakie były Ojczyzny losu koleje, jakie Polska przeżyła dzieje, jak bardzo pragnęła wolności”. Pociąg do niepodległości poprowadzony przez Dominikę Jacejko i Szymona  Płockiego zatrzymał się na czterech stacjach: NIEWOLA,  POWSTANIA, I WOJNA ŚWIATOWA i WOLNOŚĆ.

Pierwszy przystanek POCIĄGU DO WOLNOŚCI miał miejsce na stacji NIEWOLA. Zgromadzeni na auli szkolnej usłyszeli o rozbiorach, działaniach patriotów podejmujących próby naprawy państwa w ramach sejmu czteroletniego, okolicznościach, w jakich Rzeczpospolita utraciła niepodległość i zniknęła z mapy Europy. Na stacji NIEWOLA na długi czas przystanął Pociąg do wolności. Recytatorzy Patrycja Chudzińska, Agata Rusek, Rafał Ciereszko, Kacper Kulesza i Gabriela Lenczewska przypomnieli widzom wiersze patriotyczne m.in. J. Szczepkowskiego „Opowiedz nam Ojczyzno”, E. Słońskiego „Polska w niewoli” oraz I. Krasickiego „Hymn do Ojczyzny”.

Drugim przystankiem, na którym zatrzymał się POCIĄG DO WOLNOŚCI, była stacja POWSTANIA. Prowadzący przybliżyli społeczności szkolnej polskie powstania narodowe: kościuszkowskie, listopadowe, styczniowe. Ukazali bohaterską postawę Tadeusza Kościuszki, Jana Kilińskiego, Jana Henryka Dąbrowskiego, Józefa Bema i Piotra Wysockiego, walczących za Polskę, nie bacząc na potęgę wrogów oraz własne cierpienia. Oddali również cześć bezimiennym powstańcom, którzy ginęli z nadzieją, że dzień niepodległości się zbliża. Niezwykle wzruszające chwile w historii Polski przywołało odśpiewanie „Roty” M. Konopnickiej. Natomiast Marek Kosakowski poruszył zebranych na auli szkolnej swoją interpretacją wiersza C. K. Norwida „Moja piosnka”.

Rozpędzony POCIĄG DO WOLNOŚCI w takt pieśni „Piechota” dotarł do kolejnej stacji I WOJNA ŚWIATOWA. W roku 1914 Polacy ze wszystkich zaborów ruszyli do walki o niepodległość na frontach I wojny światowej zagrzewani wiarą w lepszy los oraz pieśniami patriotycznymi. Legiony Polskie biły się pod dowództwem Józefa Piłsudskiego, natomiast Armia Polska pod wodzą Józefa Hallera przemierzyła szlak bojowy z Francji na ziemie polskie. Julia Sołowiej w imieniu żołnierzy podniośle wyrecytowała słowa „Modlitwy obozowej”, wołając do Boga: „O Panie, który jesteś w niebie … Niech nasza Polska wśród narodów stanie. Dzielna i mądra, jednością złączona, O to Cię prosim z głębi duszy Panie”.

Pociąg zmierzający do niepodległości przyspieszył i w akompaniamencie pieśni „My pierwsza brygada” dotarł do upragnionej i długo oczekiwanej stacji końcowej WOLNOŚĆ. Odwaga, męstwo i upór Polaków zaowocowały w końcu odzyskaniem niepodległości i Rzeczpospolita powróciła na mapę Europy. Michał Woźniak recytując wiersz M. Brykczyńskiego obwieścił widzom, że „Jedenastego listopada Nasz kraj z niewoli się wyzwolił. I wtedy myśl powstała taka, By przez szacunek dla przeszłości, Ten dzień na zawsze dla Polaka, pozostał Dniem Niepodległości.” Wyrazem upamiętnienia rocznicy tego wydarzenia i oddaniem czci wielu pokoleniom Polaków walczącym o wolność było zapalenia symbolicznego znicza pamięci oraz podniosłe słowa wiersza A. Oppmana pt. „Pięciu poległych” zaprezentowane w przejmujący sposób przez Dominikę Jacejko. Natomiast Zuzanna Grądzka oddała hołd Polsce recytując strofy „Modlitwy za Ojczyznę” P. Skargi .

Program artystyczny „Pociąg do wolności” przywołał najważniejsze wydarzenia związane z utratą niepodległości i dążeniami Polaków do jej odzyskania. Informacje historyczne mówiące o blisko półtorawiecznych dążeniach kilku pokoleń Polaków do odzyskania, utraconej na skutek zaborów niepodległości, były przeplecione wierszami upamiętniającymi te wydarzenia. Recytatorzy w podniosły sposób przedstawili utwory poetyckie podkreślające nastrój lat walki i zmagań z zaborcami. Smutne strofy wierszy przeplatały się z brzmieniem pieśni patriotycznych i legionowych, które zaprezentował chórek w składzie: Hanna Czulewicz, Milena Pawlukowiec, Weronika i Wiktoria Mróz, Joanna Kamieńska oraz Karolina Januszewska przy brawurowym akompaniamencie księdza Sebastiana Suma.

Całości akademii dopełniła wymowna dekoracja. Scenografię akademii tworzyła kompozycja biało-czerwonej flagi, brzozowego krzyża, kwiatów w barwach narodowych oraz symbolicznego pociągu zmierzającego szynami do wolności. Wzdłuż torów znajdowały się stacje kolejowe NIEWOLA,  POWSTANIA, I WOJNA ŚWIATOWA i WOLNOŚĆ, na każdej z nich siedzieli na ławeczkach podróżni – recytatorzy – czekający  na przybycie pociągu, który zabierze ich do niepodległej Polski.

Podróż POCIĄGIEM DO WOLNOŚCI skłoniła publiczność do refleksji nad ceną i wartością niepodległości, dzisiaj nie zawsze docenianą. Mieszanka emocji od smutku, po wzruszenie, radość i dumę towarzyszyła widzom podczas wędrówki po kartach historii.

 „Żeby Polska była Polską” przez 123 lata niewoli walczyły pokolenia Polaków. To im zawdzięczamy wolność, poczucie dumy narodowej, możliwość pielęgnowania polskich tradycji oraz honorowania bohaterów. Nikt nie dał nam niepodległej Polski w prezencie. Wywalczyli ją nasi przodkowie dzięki swej odwadze, sile, woli i ofiarności, oddając w tej walce częstokroć wartość najcenniejszą – swoje życie To im składamy hołd 11 listopada.

Pamiętajmy, że „Aby człowiek wiedział, dokąd idzie, musi wiedzieć, skąd przychodzi. Naród bez historii błądzi, jak człowiek bez pamięci”.

Anna Kozłowska, Ewa Zalewska
zdjęcia Dariusz Bielawski